يک سال قبل از کودتاي 1954 گواتمالا، کودتاي مشابهي در ايران رخ داد که به کودتاي 1953 مشهور شد. کودتايي که ما آن را کودتاي 28 مرداد مي‌خوانيم. کودتايي که اگر رخ نمي‌داد شايد کودتاي گواتمالا هم اصلاً اتفاق نمي‌افتاد. امروز بعد از گذشتن ساليان و افشاي بسياري اسناد، ديگر ما مي‌دانيم که اين دو کودتا فقط شباهت ظاهري ندارند بلکه تماماً برنامه‌ريزي‌شده بودند. (شايد بتوانيم بگوييم موز براي اهالي آمريکاي لاتين شبيه نفت براي خاورميانه است؛ عامل بدبختي و خوشبختي توأمان. شمشيري که هم زخم مي‌زند و هم درمان مي‌کند.) خواندن روايت ماريو بارگاس يوسا که بسياري بزرگ‌ترين نويسنده‌ي زنده‌ي حال حاضر دنيا مي‌دانندش از کودتاي گواتمالا و شباهت‌هايش با کودتاي ?? مرداد مي‌تواند براي خواننده‌ي ايراني بسيار الهام‌بخش و حتي حسرت‌بار باشد. -روزگار سخت مثل بخش عمده‌ي آثار يوسا ترکيب استادانه‌ايست از روايت‌هاي تخيلي و تاريخي و خواندنش فرصتي است براي آموختن و اثرپذيري از تاريخ در قالب يک روايت داستاني. روزگار سخت نمايش درهم‌تنيدگي مخوف سازوکار قدرت و اقتصاد و تبليغات در رابطه‌ي بين آمريکاي لاتين و ايالات متحده و حتي جهان امروز است، به‌طوري‌که شايد هيچ رماني به اندازه‌ي روزگار سخت نتواند به ما نشان دهد که پروپاگانداي رسانه‌اي و ايدئولوژيک چيست و چگونه مي‌تواند در نسبت با قدرت و اقتصاد به چيزي خطرناک تبديل شود و کودتايي را انقلاب مردمي جا بزند.