رابرت داروين در دانش خطرناک همه جريان ها و مکاتب شرق شناسي را با نگاهي انتقادي بررسي کرده و بخش ها و صفحات مجزايي را نيز به چهره‌هاي شاخصي نظير ادوارد براون و ماسينيون و نيکلسون اختصاص داده است و از اين حيث مي‌توان اين کتاب را تاريخ تحليلي جامعي از شرق شناسي تا آستانه قرن بيست و يکم دانست اما در واقع دانش خطرناک پاسخي عالمانه و منصفانه به تندروي ها و اشتباهات ادوارد سعيد در شرق شناسي است تا جايي که خود اروين مي‌گويد که اگر کتاب سعي در کار نبود اين کتاب هم نوشته نمي‌شد.