بحران انديشه و سياست در ايران معاصر، و اهتمام و توسعه‌ي علوم انساني در سطوح آموزش عالي، موجب اقبال روزافزون به تاريخ انديشه‌ي سياسي معاصر گرديد و باز هم تنبيه‌الامه نائيني اهميت مضاعفي از ديدگاه رابطه‌ي دين و دموكراسي پيدا كرد. اما ادبيات كتاب نائيني چنان فشرده و دشوار است كه خواننده و پژوهشگر امروز را با مشكلات جدي مواجه مي‌كند. در اين كتاب مولف كوشيده است با توضيح واژگان در كنار متن و شرح و تحشيه‌ي تنبيه‌الامه انديشه‌ي مكنون در آن را بازنمايد و امكانات و تنگناهاي اين اثر مهم را در راستاي رابطه‌ي دين و دموكراسي، و به‌طور كلي، دين و دولت مدرن آشكار سازد.