بررسي متون ادبي از ديدگاه روانكاوي از تحقيقات ميان‌رشته‌اي است كه مي‌توانيد در رمزشناسي اين آثار و درك ژرفاي آن مفيد باشد. روانكاوي خود حوزه‌ي وسيعي دارد و به شاخه‌هاي متعدد تقسيم مي‌شود؛ يكي از اين شاخه‌ها «روانشناسي تحليلي» يونگ است كه منشا پژوهش‌هاي فراواني در آثار ادبي شده است. در نظريه يونگ، ناخودآگاه جمعي و كهن‌الگو‌هاي موجود در آن و موضوعات مربوط به آن‌ها، مانند اضداد و رويا، اهميت ويژه‌اي دارد. اين موضوعات را در آثاري كه ريشه در ناخودآگاه جمعي دارند به خوبي مي‌توان بررسي كرد. شاهنامه فردوسي حماسه‌ي ملي ايرانيان است و ريشه در ناخودآگاه قومي و ملي آن‌ها دارد. اين ويژگي قابليت مناسبي به آن‌ مي‌دهد كه از ديدگاه يونگ تحليل شود.