مسئول دائمي براي همه كارهايي كه از نتيجه‌شان بي‌خبر بودم و دوست داشتم انجامش دهم در نهايت نتيجه منفي بدست مي‌آوردم پيدا كرده بودم: لغتي ايجاد كرده بودم به اسم «شيطان»، هر عمل كثيف و مزخرفي كه انجام مي‌دادم، بار مي‌زدم رو دوش اون بدبخت و به جاي اين كه به خاطر اون كار رو خودم تف كنم، خودم رو به عنوان يه شخص مظلوم و ظلم‌ديده جلوه مي‌دادم و لايق شفقت و محبت مي‌دونستم... ولي شيطان كجا بود عزيز دلم؟ شيطان شده غلاف و سرپوشي واسه حماقت و غرور پوچ و بي‌جاي ما كه از عذاب وجدان فرار كنيم... البته اگه وجداني داشته باشيم. صباح‌الدين علي در رمان شيطان درون ما، تاثير فشارهاي اجتماعي روي افراد و به «دام افتادن» افراد ضعيف را به خوبي به خواننده نشان مي‌دهد. نگاهي تيزبينانه به تاريكي ذهن افراد روشن‌فكر و شيطان درون انسان‌ها دارد.