نام اين كتاب خود بهترين معرف آن است: جواني پاكباز و بلندنظر در شهري بزرگ، ميان مردمي بي‌اعتنا، سرگردان و با فقر و گرسنگي دست به گريبان است. روزهاي متمادي گرسنگي مي‌كشد و در جستجوي كار مي‌دود، ولي به هر كه روي مي‌آورد جز بي‌اعتنايي و خشونت چيزي نمي‌بيند. جذبه و لطف كتاب در اين است كه اين داستان، شايد بي‌كم و كاست، شرح حال خود نويسنده است. در طول كتاب شديدترين عواطف بشري به بهترين وجه تشريح شده است. گرسنه باب جديدي در هنر داستان‌نويسي نروژ گشوده و در خارج از اين كشور نيز شهرت بسياري يافته است.