كاميتا انگار كه دارد رازي را افشا مي‌كند. گفت:«من واقعا اين‌جا رو خيلي دوست دارم. اينجا ساكته و من مي‌تونستم كتاب بخونم و از موسيقي لذت ببرم. وقتي اين‌جا رو باز كردي، من خيلي خوشحال شدم. اگرچه، متاسفانه، اين‌جا يه چيزهايي كم داره.» كينو گفت:«كم داره؟» اصلا معني اين حرف را نمي‌فهميد. تمام چيزي كه به نظرش مي‌رسيد فنجان چايي بود با تركي ريز بر روي دسته‌اش.