آقاي هاشمي كه تازه جريمه شده بود، براي اينكه خودش را راضي كند، مدام مي‌گفت: «حتما خيري در اين جريمه بوده... اصلا اين جريمه‌هاي رانندگي نباشد كسي قوانين را رعايت نمي‌كند... دستشان درد نكند، اتفاقا خيلي خوب شد...» اما هر پنج دقيقه يك‌بار با يادآوري مبلغ جريمه دوباره عصباني مي‌شد. با خود فكر مي‌كرد با آن پول چه كارها كه نمي‌توانست بكند: مي‌توانست براي همسرش يك شمش طلا در ابعاد نانو بخرد. مي‌توانست در بهترين نقاط شمال، چند ميلي‌متر زمين بخرد و در آنجا يك دانه برنج بكارد و به زراعت بپردازد. مي‌توانست برود برج ميلاد و به بستي روكش‌طلا، فقط يك ليس بزند و برگردد. مي‌توانست...