«خودم رو كنار كشيدم، فكر كردم مي‌خواد از جلوي من رد شه گم شه بره. ولي مي‌دوني چي شد؟ خادم كليسا صندلي رو آورد و درست همون‌جايي كه وايساده بودم گذاشت تا شازيك يه‌كاره روش جا خوش كنه. دود از كله‌ام بلند شد، چشم‌هام سياهي رفت، چهار ستون بدنم به لرزه افتاد!» دو خانواده متمول و با نفوذ محله به خاطر يك صندلي به جان هم مي‌افتند و جامعه را هم دو جناح مي‌كنند. در اين كشمكش غير اخلاقي، منافع مردم و راستي و صداقت‌شان پايمال مي‌شود. قدرت اتيان نيز در به تصوير كشيدن همين زشتي‌هاي زندگي به شيوه طنز است.