ناهيد سياره‌اي بسيار سوزان و پوشيده از ابر است. نيمي از ساكنان آن به خاطر گرما و رطوبت جوان‌مرگ مي‌شوند. كسي كه سي‌ سال عمر كند كار بزرگي كرده است. اما دقيقا همين عامل باعث شده است كه همه‌شان دل‌نازك‌تر شوند. هر ناهيدي‌اي عاشق بقيه ناهيدي‌ها است. آن‌ها از هيچ‌كس متنفر نيستند، بين افراد فرق نمي‌گذارند و از هيچ‌كس كينه‌ به دل نمي‌گيرند. حتي فحش هم نمي‌دهند. نه قتلي هست و نه جنگي، هر چه هست عشق است و ملاحظه. آن‌كه از ناهيد آمده بود و شخصيتي بسيار آرام و خاموش داشت گفت:«ما حتي اگه كسي هم بميره ناراحت نمي‌شيم. ترجيح مي‌ديم عشق و علاقه رو وقتي نشون بديم كه طرف هنوز زنده‌س. اين‌طوري بعد از مرگش اصلا احساس پشيموني نمي‌كنيم... اگه اين‌طور نبود، ناهيد زير غم و غصه مدفون مي‌شد.»