هر تابلوي نقاشي گذشته از موضوعي كه هنرمند براي به تصوير كشيدن انتخاب مي‌كند، در وهله‌ي نخست يك طرح است. رنگ‌ها، شكل‌ها و سايه‌روشن‌هاي چنين اثري به گونه‌يي سامان داده مي‌شوند كه چشم‌انداز بنمايند. طرح يا الگويي كه فارغ از موضوع در اثر هنري پديدار مي‌شود "فرم" يا "تركيب" ناميده مي‌شود. اگر موضوع يك نقاشي منظره باشد، هنرمند ناگزير نظمي را بر وضعيت تصادفي و سامان اتفاقي طبيعت تحميل خواهد كرد. به اين ترتيب يك تپه ممكن است به يك كره تبديل شود. همين طور شكل‌ها و موقعيت‌هاي درختان يا صخره‌ها امكان دارد براي ايجاد تعادل يا هم‌آهنگي در تصوير به نحوي دگرگون شوند.