آن‌چه تا به حال تجزيه و تحليل نشده‌ است اين است كه چرا نقاشي بيش‌تر از تصوير‌سازي، از جان مايه مي‌خواهد و تحرك بيشتري دارد. شايد به اين دليل كه از وجود خودش جان مي‌گيرد و قايم به ذات خويش است. روي پاي خودش ايستاده و به‌ اين سبب است كه جان كلام را بازگو مي‌كند. و بنابر اين در انتقال جوهره‌ي ذهني، موفقيت بيش‌تري دارد. كمك مي‌كند تا هنرمند بتواند بند‌ها را بگسلد و بيننده را به اجبار به زندگي برگرداند.