اين كتاب، در هفت فصل ارائه شده است. فصل اول از طريق مقايسه مدرسه با خط توليد صنعتي تلاش دارد تا اين ضرورت را مطرح سازد كه مدارس بايد از شيوه‌هاي يكنواخت و ماشيني فاصله بگيرند و روش‌هايي نو و فكورانه را سرلوحه فعاليت‌هاي خود قرار دهند. فصل دوم بر نقش مدرسه به عنوان مكاني براي پرداختن به تفكر تاكيد دارد. فصل سوم به نقش گفتگو در ارتقاي مهارت‌هاي تفكر مي‌پردازد. فصل چهارم نگرشي نسبتا متفاوت از ارزيابي و امتحان و نقش آن در برانگيختن مهارت‌هاي تفكر ارائه مي‌دهد. فصل پنجم ضرورت انجام دادن كارهاي عملي را در مدارس ابتدايي با ارائه مثال‌هايي روشن مي‌كند. فصل ششم شيوه‌هايي را براي ارتقاي خلاقيت و تفكر منظم مطرح مي‌كند. و در نهايت فصل آخر به بررسي نقش معلم و مدرسه و جايگاه آن‌ها در برانگيختن تفكر در بين دانش‌‌آموزان مي‌پردازد.