شمار سرايندگاني که در دهه‌هاي 1350-1320 از آرمان‌هاي سوسياليستي و گرايش چپ تأثير پذيرفته‌اند، بسيار زياد است. اما در تک‌نگاري حاضر، نه با شاعري چپ‌گرا که به‌نحوي کم‌وبيش استثنايي با سراينده‌اي ملي‌گرا (و حتي شايد بتوان گفت گاه پان‌ايرانيست) روبه‌روييم: حيدر رقابي (هاله) که به‌خلاف بسياري از هم‌نسلانش از چپ‌گرايي و چپ‌گرايان بسيار دور به‌نظر مي‌رسيد. هرچند سروده‌هاي متنوع و درخور توجهي از رقابي به يادگار مانده است، شعري که به شناخته شدن او در ميان مخاطبان عام‌تر ياري رساند، متن ترانه‌اي به نام «مرا ببوس» است که تغزل و مبارزه را با آواي خواننده‌اي غيرحرفه‌اي به نام حسن گلنراقي و آهنگي از موسيقيداني حرفه‌اي به نام مجيد وفادار در حدود 1336 به ميدان عمومي کشاند. هرچند نبايد از يادآوري اين نکته غفلت کرد که به‌سبب پُررنگ بودن ادبيات چپ‌گرايانه، همين ترانه نيز در آغاز به يکي از اعضاي سازمان مخفي حزب توده در ارتش نسبت داده شد. کاميار عابدي، پژوهشگر و منتقد ادبي، در بخش نخست کتاب بسيار خواندني حاضر، در طي چهار فصل به‌تفصيل، درباره زندگي و نيز شعرها و نوشته‌ها و انديشه‌ها و سرودها و ترانه‌هاي رقابي به بحث و جست‌وجو پرداخته است. در بخش دوم کتاب نيز، شعرهاي او در دوره‌هاي مختلف زندگي و با درون‌مايه‌هاي نزديک به هم از نيمه دوم دهه 1320 تا نيمه اول دهه 1360، دسته‌بندي شده و نمونه‌هاي پراهميت آن در دسترس قرار گرفته است.