غوطه در آب داستان آسايش جسماني و رنج عاطفي و رواني است، روزگار مترجمي به نام نينا سرگيِونا که در ميانه‌ي زمستان چند هفته‌اي براي استراحت به اقامتگاهي مخصوص نويسندگان مي‌رود. در آنجا سه وعده غذا در روز برايش فراهم است؛ مي‌تواند آزادانه در دشت‌ها و جنگل‌هاي اطراف قدم بزند؛ و مهم‌تر از همه، در اتاقش زمان کافي براي انديشيدن و نوشتن دارد. اين آخري از همه ارزشمندتر است، زيرا مانند بسياري از شهرنشينان شوروي ناچار است در آپارتماني اشتراکي زندگي کند، جايي که در آن حريم خصوصي عملاً مفهومي ناشناخته است.