پنجره راه داده بود به باد، گرچه باد، اجازه نمي‌خواست براي ورود براي تغييرِ جاي چيزها براي شکستن براي به آسمان بردنِ آرزوهايي سَبُک مثل پَرِ کبوتر، در شبي که ماه هم قدم مي‌زد دورِ اتاق تا مواظب ما باشد.