نخل و همسایه‌ها

همان‌وقت که احمد محمود در این سوی رود همسایه‌ها را می‌نوشت، غائب طعمه فرمان، رمان‌نویس صاحب سبک و بنام عراقی، در آن سو در کار نوشتن نخل و همسایه‌ها بود.آن دو بی‌آن‌که یکدیگر را بشناسند، از رنج‌های روزگار خود می‌نوشتند؛ رنج‌های مشترک مردمان هر دو سوی شط با رویاهایی بزرگ اما گرفتار خیانت خودی و اسیر چنگال بیگانه.نخل و همسایه‌ها را بسیاری «شاهکار ادبیات نوین عرب» و جزو صد رمان برتر ادبیات عرب دانسته‌اند. پاهایش را شست. روی تختش دراز کشید. تصمیم گرفت خواب تا لنگ ظهر را تجربه کند، عین «وضع خوب‌ها»، عین پولدارها. یک دل سیر می‌خوابید و بعد کمی پیش از ظهر بیدار می‌شد. یک قوری چای آماده می‌کرد و منتظر مصطفا می‌ماند که بیاید و «سلیمه خاتون» صدایش کند. نسیمی آرام از جایی نامعلوم روی صورتش می‌وزید. چشــم‌های دنیا هم مثـل چشــم‌های او بود: خــواب‌آلود و خمــار. تــوی چشم‌های دنیا فرو می‌رفت و غرق می‌شد.