بخش اول کتاب قدرت، گفتمان و زبان به مباحث نظري مي‌پردازد و رويکردهاي مختلف تحليل گفتماني را بررسي مي‌کند؛ در همين راستا دو گروه از نظريه‌ها را که يکي ريشه در زبان‌شناسي و ديگري ريشه در فلسفه? سياسي دارد مرور مي‌کند و سرانجام با ترکيب تحليل گفتمان انتقادي فرکلاف و نظريه? گفتمان لاکلا و موف، چارچوب نظري مناسبي براي تحليل‌هاي بخش دوم فراهم مي‌آورد. در بخش دوم کتاب، تحولات سياسي اجتماعي ايران و سازوکارهاي جريان قدرت در جمهوري اسلامي ايران، به‌ويژه دو جريان اصلاح‌طلب و محافظه‌کار بر مبناي چارچوب نظري يادشده تحليل مي‌شود. درواقع کتاب حاضر نشان مي‌دهد که چرا جنبش اصلاحات شکل گرفت، چگونه استمرار يافت و چرا افول کرد. به‌علاوه، تعامل دو گروه اجتماعي تأثيرگذار و سازوکارهايشان براي مقابله با يکديگر بررسي مي‌شود.