اين غروب. مثل سربازهاي خاکي و خسته و خاکستري. که از جنگ برمي‌گردند. تهران را غبارآلود مي‌کند. خودم را. با سرخوشي‌هاي يک سرباز به خانه آمده. مشغول کردم. فايده نداشت. جنگ از دست‌هاي من بزرگ‌تر بود. و اتفاق‌هاي بزرگ از قلبم بيرون مي‌زد. صلح. مثل يک دسته‌گل روي مزار. تنهاست.