براي انگلو ـ آمريکن ها که دسترسي محدودي به ادبيات ايتاليايي دوران فاشيسم دارند، مهم است درک شود موسوليني اذعان داشت که جنتيله پايه عقلاني هنجارين براي فاشيسم فراهم آورد و به رغم همه اعتراض ها، از جانب فاشيست ها و ضد فاشيست ها و غير فاشيست ها، آراي جنتيله عاقبت غالب شد. براي موسوليني، جنتيله فيلسوف فاشيسم بود.[جنتيله پاسخي به آن حکمت عاميانه ارايه داد که فاشيسم را ضد عقلاني، غير منطقي، بي فکر و غير انساني مي دانست. هر آن اندازه غير انساني بودن، بي فکري و انحراف که به حق بتوان به فاشيسم نسبت داد، نمي تواند پيامد نبود يک دکترين هنجارين متقاعد کننده و به خوبي بيان شده باشد. در مواجهه با فاشيسم در مقام يک دکترين، لاجرم آن گونه مي توان رفتار کرد که رو در روي مارکسيسم ـ لنينيسم به عنوان يک دکترين انجام گرفته است. بايد بي طرفانه و عيني نگرانه، آن طور که در سنجش اعتبار هر مجموعه اي از انديشه سياسي بايد، آن را بررسيد. فراهم آوردن ترجمه اي از کل « سرچشمه ها و دکترين فاشيسم» و گزيده هايي از« فاشيسم چيست» و «اصلاحات آموزشي» با هدف به دست دادن بينشي از دکترين فاشيسم، دين اين دکترين به انديشه جوانني جنتيله و امتداد آن به زمان پيش از ظهور فاشيسم، انجام گرفت. چنان که در جايي ديگر بحث شد، فاشيسم از درون استيصال و تحقير ايتاليايي ها سر برآورد از مدت ها قبل تر موضوع ادعاهاي دموکراسي هاي صنعتي پيشرفته بود.فاشيسم پايه عقلاني و هنجارين خود را در تفکرات جوانني جنتيله يافت.