تصور كردم به فضا رفته‌ام. بالاي اين‌همه ابر و لايه‌هاي هوا جا گرفته‌ام، و از آن بالا به زمين نگريستم، و از آن بالا به زمين گوش كردم و ديدم بيش از پيش شلوغ است. فكر كردم و ديدم در قديم، زمين بسيار ساكت‌تر بوده است. واقعا زياد حرف مي‌زنيم.همه دارند حرف مي‌زنند. بيشتر از نياز. همه فكر مي‌كنند چيزي گفتني دارند. حال آن‌كه حرف با ارزش شايد دو سه بار در يك قرن پيدا شود. خود من شخص پر حرفي نيستم. اصلا بيش از آن‌كه راجع به چيزي اظهارنظر كنم، دوست دارم يكي دو رو بينديشم. دلم مي‌خواهد حرفم ارزش دو روز فكر كردن داشته باشد.