تو آخه كجاي دنيا واسه بودن جا گرفتي؟ توي جمعيت گل‌ها خودت و جدا گرفتي. نه كسي مي‌تونه با تو بمونه، يا هم صدا شه. نه يه شب بي‌نفس تو، باغچه مي‌خواد زنده باشه. پشت بوماي تابستون، تو عبور هر شهابش. آرزو به دل مي‌گيره تا تو باشي توي خوابش.