مي برد باد تا سينه دشت، عطر خاطر نواز بهاران. مي‌كشد كوه بر شانة خويش. بار افسانة روزگاران، من در اين صبحگاه غم‌انگيز دل سپرده به آهنگ باران. باغ، هم انتظار بهار است.