اين کتاب به سير تاريخي مفهوم صلح از روزگار باستان تا عصر حاضر از منظر فرهنگي مي‌پردازد: برداشت يونانيان و روميان باستان از صلح؛ صلح در سده‌هاي ميانه با نقش پررنگ کليسا و تداخل تعريف مسيحي صلح با تعاريف سياسي دنيوي؛ صلح در عصر رنسانس، در عصر گشايش راه‌هاي تجاري دريايي، شکل‌گيري اقتصاد سرمايه‌داري، اصلاحات پروتستاني و جنگ‌هاي فرساينده‌ي ديني؛ صلح در عصر روشنگري، در عصر ريشه دواندن انديشه‌ي جهان‌شهري بر پيرنگ رخدادهايي چون انقلاب امريکا، انقلاب فرانسه و جنگ‌هاي ناپلئوني، و مرور ديدگاه انديشمنداني چون هابز، مونتسکيو، روسو، کنستان و خاصه کانت درباره‌ي صلح؛ صلح در عصر امپراتوري، در عصر استعمار و انقلاب صنعتي و پديداري انديشه‌ي صلح ايجابي؛ صلح در عصر مدرن با مرور صلح هسته‌اي، جنبش‌هاي صلح‌طلب و ديدگاه صلح‌جوياني چون گاندي، مارتين لوترکينگ و دالايي لاما، و سياسيوني چون لنين، مائو، نيکسون و گورباچوف، و امکان‌سنجي شکل‌گرفتن صلح پايا.