از قديم در موسيقي ايران ملودي يا لحن به دو شكل موزون و غير موزوزن وجود داشته است. ادبيات ما هم به دو شكل نظم و نثر تقسيم شده است. ملودي‌هاي موزون مثل پيش درآمدها، چهار مضراب‌ها، زنگوله‌ها، پيش زنگوله‌ها و ريتم‌هاي مشخصي بوده و با متر و نظم معيني از نظر زمان ادامه مي‌يابند ولي ملودي‌هاي غير موزون شامل درآمدها و گوشه‌هايي است كه در رديف مقام‌ها و دستگاه‌هاي موسيقي ايران به صورت آزاد نواخته و خوانده مي‌شوند.