احمد مطر، شاعري‌ست عراقي‌تبار، كه از عراق به كويت، و از كويت به لندن تبعيد شده است؛ و به رغم تصور بسياراني در اين روزها در اين‌جا مقصود از تبعيد، طرد كردن شاعري‌ست كه كلماتش طعم گس از انفجار انديشه‌هاي تلنبار شده اعتراض، از سوي مردماني جان‌بركف در خانه‌ها و خيابان‌هاي سركوب آزادي گرفته است. مطر شاعري‌ست خشمگين و انقلابي، و نه حتا شاعري با پسوند مقاومت براي اقوام خويش. او برخلاف شاعر بزرگي چون قباني، دربرابر اجتماعات و سياسيات، به شعر گفتن از سر تفنني روشنفكرانه يا از سردردي زودگذر بسنده نكرده است. اين كتاب گزيده‌اي است از شعرهاي كتاب احاديث‌الابواب او.