«هرچه بيشتر با خانم انصاري گفت‌وگو مي‌کردم و هرچه درمورد زندگي ايشان مي‌خواندم يا کنکاش مي‌کردم، نوع زندگي و زيست عجيب و پر از تجربه‌ي ايشان بيشتر مرا به اين فکر وامي‌داشت که زندگي‌نامه‌ي چنين فرد سخت‌کوش و باشورواشتياق و مسئوليت‌پذير و متعهدي مي‌تواند حس وابستگي و تعلق به سرزمين مادري و نگاه تاريخي را در ما انسان‌ها تقويت کند؛ به‌ويژه که ايشان در فضاي جغرافيايي گسترده‌ي جهاني رشد کرده، و با فرهنگ‌هاي مختلف و مکان‌هاي متفاوت و آدم‌هاي گوناگوني مواجه شده که با سبک و سياق کاملا متفاوتي از همديگر زندگي مي‌کرده‌اند. بااين‌حال، خيلي راحت به وطن بازگشته و در وطن، وراي زندگي روزمره‌ي يک زن ايراني از طبقه‌ي مرفه، وارد کار دانشگاهي و کارهاي داوطلبانه شده است. او از ابتدا در جهت ترويج کتاب و کتابداري براي کودکان اين سرزمين تلاش کرده و در راهي قدم برمي‌دارد که به پايداري و گسترش نهادهاي مدني براي کودکان کمک مي‌کند. اگرچه تحولات جامعه‌ي ايران نقش ايشان را گاه پررنگ و گاه بسيار کمرنگ کرده است، توانايي و عامليت ايشان در شوراي کتاب کودک و در رشته‌ي کتابداري و گسترش کتابخانه‌ها به پايداري شورا و ترويج کتابخواني کمک بسيار زيادي کرده است.« اين کتاب زندگي‌نامه‌اي است که از طريق گفت‌وگوي صورت گرفته بين نويسنده و خانم نوش‌آفرين انصاري شکل گرفته و تصويري از آنچه بر او گذشته در اختيار مي‌گذارد.