بنتو اسپينوزا، فيلسوف و متفکر قرن هفدهم و زمينه‌ساز روشنگري قرن هجدهم، در بيست و چهار سالگي از جامعه‌ يهودي طرد و فروش کتاب‌هايش ممنوع شد. او طبق فلسفه‌ خودش زندگي کرد: به عشق عقلاني به خدا رسيد، خود را از بندگي اميال مزاحم رها کرد و زندگي‌اش را در آرامش و سکوت به سر برد. با اين حال، مرگ و زندگي ساکت او غوغايي به پا کرد که تاکنون ادامه دارد. مسئله‌ اسپينوزا روايت جذاب زندگي اين فيلسوف مشهور است.آلفرد روزنبرگ در انتخابات دبيرستان سخنراني تند و يهودي‌ستيزي ايراد مي‌کند. او ايمان دارد تنها نژاد برتر نژاد آريايي است. در جلسه‌ بين مدير و معلمش تصميم گرفته مي‌شود به‌عنوان تنبيه زندگي‌نامه‌ گوته را بخواند که از نظر او متفکر بزرگ آلمان است. آن‌جا درمي‌يابد که گوته، کسي که او به‌‌شدت مي‌ستايد، آرامش فکر خود را مديون اسپينوزا مي‌داند، اسپينوزاي يهودي. چطور ممکن است فردي چون گوته تا اين حد يک يهودي را بستايد و افکارش را قبول داشته ‌باشد؟ اسپينوزا چه داشت که باعث شد فردي از «نژاد برتر»او را که يهودي بود بستايد؟ روايت اروين يالوم روايتي پرکشش و مسحورکننده است.