کودک سیاه

کامارا لی در سال 1928 در کوروسا، در گینه‌ که آن زمان مستعمره‌ی فرانسه بود، به ‌دنیا آمد. لی با پیشرفت‌های تحصیلی خود توانست در نوجوانی بورسی از مرکزی آموزشی در فرانسه دریافت و به آن‌ کشور نقل مکان کند. کتاب کودک سیاه که جایزه‌ی نویسندگیِ شارل ویون را در سال 1954 کسب کرد رمانی خودزندگی‌نامه‌ای است و از نخستین آثار مهم ادبیات افریقاییِ فرانسوی‌زبان به شمار می‌رود.«ماری دوستم داشت، من هم دوستش داشتم، اما ما برای احساسات خود نام شیرین و ترسناکِ عشق را به کار نمی‌بردیم. شاید هم دقیقاً عشق نبود، گیرم که عشق هم بود. اما چه بود؟ به‌راستی چه بود؟ مسلماً احساسی شریف و سترگ بود، محبتی شگفت بود و سروری بی‌پایان. شادی بی‌غل‌وغش بود، شادی ناب، از آن‌گونه شادی‌ها که هوس هنـوز در آن راهـی نـدارد. از آن‌گونـه شادی‌هـا کـه شایـد فراتـر از عشـق باشـد و هرچند که شادی بی‌عشق امکان‌پذیر نیست، هرچند که نمی‌توانستم دست ماری را بگیرم و نلرزم، و هرچند که نمی‌توانستم تماس موهایش را روی گونه‌هایم احساس کنم و به هیجان نیایم. شادی در واقع گونه‌ای گرماست! اما شاید عشق همین باشد. قطعاً هم عشقی بود مانند عشق کودکان، و ما هنوز کودکانی بیش نبودیم! من رسماً مرد شده بودم، اما آیا تنها همین کافی بود؟ گذشت زمان مرد را می‌سازد و من هنوز زمان زیادی را پشت سر نگذاشته بودم...»