پسر انسان

نوشتن برای من عادتی قدیمی است. راهی است برای گریز از بی‌مکانی به دنیای پایدار حروف، راهی است برای جستن مکانی متفاوت‌تر از جایی که هستیم. و آیا این معنای واقعی آرمان‌شهر نیست؟ آرمان­شهرِ پسر گمشده که بازگشته اما دیگر خانه‌ای وجود ندارد، آرمان‌شهرِ رانده‌شدگان، تبعیدیان و محبوسانی که مشتاق هستند به جایی که از آن جدا شده‌اند بازگردند و می­‌دانند که با وجود بازگشت، آنجا دیگر متعلق به ایشان نخواهد بود. باری، آرمان‌شهر حقیقی، خودِ انسان است. همانی است که انسان برای گریز از آن سفر می­‌کند، مدام از سویی به سویی دیگر می‌رود، به پس یا پیش می­‌گریزد، به جایی هربار دورتر.