فلسفه براوئر

براوئر (1881-1966 م) یکی از فیلسوفان و ریاضی دانان هلندی در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم می باشد. ریاضیات و فلسفه براوئر آشکارا در هم تنیده اند. ریشه های ریاضیات او به باورهای اولیه وی درباره عرفان بازمی گردد. ریشه ابی دقیق تاریخی اندیشه های عرفانی فلسفی براوئر ساده نیست، اما می توان ردی از اندیشه های عرفانی اروپایی و هندی، فلسفه کانت، شوپنهاور، پوانکاره و... را در شکل گیری تفکر او تشخیص داد. هم چنین براوئر را یکی از بنیانگذاران توپولوژی جدید می دانند. حل مساله پنجم هیلبرت برای حالت یک بعدی، پیش زمینه تحقیقات بعدی براوئر را شکل داد. اصول فلسفی شهودگرایی او را می توان در مواردی خلاصه کرد، که در کتاب حاضر به آن ها پرداخته شده است: ریاضیات «آفرینش آزاد ذهن» است، مستقل از تجربه؛ به این معنا که ریاضیات حاصل یک فرایند پویایی مداوم ذهنی مستقل از تجربه معنای عام است؛ تنها «شهود پیشینی» در آفرینش آزاد ریاضیات، حرکت و زمان است؛ اشیای ریاضی «ساختمان های ذهنی» هستند؛ دامنه وجود اشیای ریاضی ثابت نیست؛ ریاضیات مستقل از منطق است؛ منطق یکی از کاربردهای ریاضیات است؛ و...