در کوی دوست

هر کس ستاره‌ای دارد که با او به‌دنیا می‌آید و با او از دنیا می‌رود. ستاره‌ی بخت شاعر خورشید است که از ازل بود و تا ابد هست، مرا در خود دارد و از برکت او من در آغاز و در انجام حضور دارم. زیرا ستاره من زادگاه و آرامگاه من است...