نمی‌خواستم شعرهایم تلخ باشد (مجموعه شعر)

نمی‌دانست- یا نمی توانست باور کند- که روزیخورشید فراموش شده، می‌دمیدطاقچه‌های برف، می‌پوسیدنددانه‌ها از خواب می‌پریدندذره‌های کوچک زندگیدر نارنجی‌ها و سبز‌های روشن می درخشیدندکسی او را از سایه‌اش می‌شناختکسی او را می‌یافتحتی اگر رفته بود تا دورترین آبی‌های جهانتا ساکت ترین خیابان‌های سفیدتا بربادرفته‌ترین نشانی‌ها.