واژه‌نامه‌ي حزن‌هاي ناشناخته مجموعه‌اي از واژگان نو براي بيان عواطف است. رسالت اين واژه‌نامه تاباندن نور آگاهي بر غرابت بنيادي انسان‌بودن است؛ تمامي دردها، افکار اهريمني، احساسات و احوالات، خوشي‌ها و اميالي که زمزمه‌شان در پس‌زمينه‌ي حيات روزمره به گوش مي‌رسد. در زبان احساسات نقطه‌ي کور بزرگي وجود دارد؛ حفره‌هاي وسيعي در واژگان هست که حتي از نبودنشان مطلع نيستيم. ما هزاران‌هزار کلمه براي توصيف انواع مختلف سهره‌ها و قايق‌ها و زيرجامه‌هاي تاريخي داريم، اما براي به‌تصويرکشيدن ظرافت‌هاي دلپذير تجربه‌ي بشري چيزي جز واژگان اوليه و بدوي نداريم. اين کتابْ فرهنگي از واژگان است؛ شعري درباره‌ي همه چيز. واژه‌نامه‌ي حزن‌هاي ناشناخته با تعاريفي که براساس مضمون گروه‌بندي شده‌اند به شش فصل تقسيم شده است: جهان بيرون، خود درون، آدم‌هايي که مي‌شناسيد، آدم‌هايي که نمي‌شناسيد، گذر زمان و جست‌وجوي معنا. تعاريف بي‌هيچ ترتيب خاصي مرتب شده‌اند و زندگي نيز به همين طريق است؛ درست مانند احساسات که همچون آب يا هوا بي‌مقصد در ذهن شما جاري و ساري‌اند. تمامي کلمات اين واژه‌نامه جديد هستند. برخي از ميان انبوهي زباله‌ي دورريز نجات يافته و بازتعريف شدند، برخي ديگر از پارچه‌اي کامل و يک‌دست دوخته شدند، اغلب آن‌ها اما از به‌هم‌دوختن تکه‌هايي از صد زبان مختلف، خواه زنده و خواه مرده، به دست آمدند. مقصود اين کلمات لزوما استفاده از آن‌ها در گفت‌وگو نيست. مقصود هستي‌يافتن براي خود کلمه است. با اين هدف که به آن بخش سرگردان و رام‌نشدني ذهن خود نظمي بدهيد تا خود بتوانيد آن آشفتگي را با کلام ذهني خويش حل‌وفصل کنيد، بي‌آن‌که احساس گم‌گشتگي بيش از اندازه شود؛ با اين علم که همه‌ي ما کم‌وبيش گم‌گشته‌ايم.