کوررنگی (یک داستان بلند)

سرتاسر شب شبیه صدای قوطی فلزی یا چیزی از این دست استوانه‌ای شکل که در یک سراشیبی بی‌انتها افتاده باشد مثل یک قوطی خالی نوشابه یا خالی‌تر قوطی یا هرچیز دیگری که دوره خودش می‌پیچد و پایین میرود دور خیال خوش می پیچد و می‌رود پایین سر پایین‌ترین جایه خالی کوچه‌ را می‌پیچد خیال صدایی در خالی سرم که نمی‌گذارد بخوابم درست خواب‌های پریشانم را ببینم صدای دزدگیر ماشینی که نمیدانم برای کیست هنوز می‌خواهد به کوچه بکشاندم به کوچه خالی در دل مه به سمت رنگ توسی