به نمایش زندگان

جوشکون: چندبار بهت بگم: آإم شوخی خودش رو توضیح نمی‌ده. (به صفت نگاه می‌کند.) البته این حرف در مورد تئاتریا صدق نمی‌کنه. صفت: (طوری رفتار می‌کند که انگار دلخور شده) اولا که من «تئاتری» نیستم. هنرمند تئاترم. جوشکون: (به صفت گوش نمی‌دهد و رو به امید می‌کند.) حالا انقلاب فرانسه رو چیکار داری؟ امید: آخه یه امتحان درباره انقلاب‌ها داریم. من انقلاب فرانسه رو پیشنهاد کرده‌م. جوشکون: چه امتحانی؟ امید: امتحان زبان ترکی. جوشکون: (با ناامیدی) امتحان زبان ترکی؟ مگه تو دوره راهنمایی‌ای که زبان ترکی می خونی؟ امید: نه که پارسال زاییده شده‌م! به بچه‌ت همین‌قدر اهمیت می‌دی دیگه... جوشکون: (عصبانی می‌شود) بی‌ادب! ...