مقصود اين كتاب آن است كه ديدي فراگير به هنرهاي ديداري، موسيقي، تئاتر، رقص، فيلم، و معماري در تمدن باخترزمين به دست دهد و از اين حيث، تحولات ويژه‌اي را در زمينه در برگيرنده آن هنرها مي‌گزيند و پيشنهاد پژوهش خود مي‌كند. نام انگيزه آفرينندگي را نويسنده از آن‌رو بر اين كتاب گذاشته كه اميدوار است شرحش از فراگرد پرتكاپوي هنر به خواننده بگويد كه آفرينش‌گري هنري هر آينه بخشي گوهرين از انسان بودن است، و از همان روزگاران پيش‌تاريخي همواره جايگاهي گرامي و ارجمند در جان آدمي داشته است. برتري كتاب حاضر بر بسياري از همتاهايش در آن است كه افزون بر نگارگري و پيكره‌سازي و معماري، چهار عرصه هنرهاي نمايشي، موسيقي، سينما و رقص را زمينه پژوهش خود مي‌نهد، حسن ديگر كتاب اين است كه نويسنده پيش از درآمد به حيطه خاص هنرهاي يك روزگار يا يك سرزمين، سخني عام مي‌آورد درباره اوضاع اجتماعي، حال و هواي روحي و ذوقي، انديشه‌هاي هنرشناختي، و جلوه‌هاي ادبي و فلسفي آن روزگار و آن سرزمين. كتاب انگيزه آفرينندگي به ويژه در خور هنرپژوهان است، زيرا نويسنده در پايان هر فصل ايشان را به پرس و جو و كاوش در ساحت‌هاي گونه‌گونه هنر و انديشه فرا مي‌خواند.