به نظر من لحنش به نوعي دسيسه‌آميز و رازگونه و پر از زير و بم بود. گفت: «من مردي رو مي‌شناختم كه يه بار با يه روح مواجه شده بودم.» من كماكان روي صندلي لم داده بودم، اما بقيه به طرف او برگشتند. گفت: «بعضي از افراد ارواح رو مي‌بينن و بعضي هم نمي‌بينن، اما اون‌ها هميشه دور و بر ما هستن.» حالا توجه من هم به حرف‌هاي او جلب شده بود.