فضل‌الله استرآبادي از علماي اسلام قرن هشتم ه.ق است كه اعتقاد داشت جهان رو به پايان است. او مي‌گفت در روياهايش از سوي خداوند مستقيما به او وحي شده و او را هم‌رديف و هم‌منزلت با موسي، عيسي و حضرت محمد ساخته است. پيروان او را «حروفيه» مي‌ناميدند زيرا معتقد بودند كه اصوات و حروفي كه زبان را مي‌سازد كليه حقايق روحاني را در خود دارد. آنها فضل‌الله را تجلي خداوند در جسم انسان مي‌انگاشتند و حتي پس از كشته شدن او در سال 796 ه.ق انتظار داشتند كه بازگردد و پيش از روز رستاخيز جامعه‌اي پر از عدل و داد تشكيل دهد.