در حالي كه ديويي يك بار به اين مساله اشاره نمود كه ورود زنان به فلسفه آكادميك توان بالقوه دگرگون‌سازي بنيادي آن را دارد، بيشتر فيلسوفان كلاسيك آمريكا از تاثير جنسيت و جنس‌گرايي، و نژادگرايي بر تجربه زيسته غافل بودند. اين غفلت از يك سو كنايه‌آميز است. از طرف ديگر اما، مي‌توان آن را تصوير و توصيف مناسبي از ادعاهاي خود پراگماتيسم كلاسيك دانست.