فرياد زدم هادي! بوي سوختگي در هوا پيچيد، آسمان قرمز شد. خونين شد قله منفجر شده بود و فشه‌هاي خون از آن افشانه مي‌زد و مي‌ريخت پايين، حالاست كه برسد به من، دويدم طرف در سالن تريا. هادي گفت: مي‌دانستم بيشتر از چند دقيقه نمي‌توانيد آن بيرون بمانيد. خواستم بگويم خون را ببين، گفتم: قهوه‌ام حاضر شد؟